ஸ்ரீ மத் நாராயணீயம் - தசகம்_68 -கோபியர்கள் அளவற்ற மகிழ்ச்சி
तव विलोकनाद्गोपिकाजना: प्रमदसङ्कुला: पङ्कजेक्षण । अमृतधारया संप्लुता इव स्तिमिततां दधुस्त्वत्पुरोगता: ॥१॥ தவ விலோகநாத்₃(க்ருஷ்ணா)கோ₃பிகாஜநா: ப்ரமத₃ஸங்குலா: (க்ருஷ்ணா)பங்கஜேக்ஷண | அம்ருததா₄ரயா(க்ருஷ்ணா) ஸம்ப்லுதா இவ ஸ்திமிததாம் த₃து₄(க்ருஷ்ணா)ஸ்த்வத்புரோக₃தா: || 1|| 1. உன்னை நேரில் கண்ட கோபியர்கள் அளவற்ற சந்தோஷத்தினால் திகைத்து நின்றனர். அமிர்த மழையால் நனைக்கப் பட்டவர்கள் போல் அசைவற்று நின்றனர். तदनु काचन त्वत्कराम्बुजं सपदि गृह्णती निर्विशङ्कितम् । घनपयोधरे सन्निधाय सा पुलकसंवृता तस्थुषी चिरम् ॥२॥ தத₃நு காசந(க்ருஷ்ணா) த்வத்கராம்பு₃ஜம் ஸபதி₃ க்₃ருஹ்ணதீ(க்ருஷ்ணா) நிர்விஶங்கிதம் | க₄நபயோத₄ரே(க்ருஷ்ணா) ஸந்நிதா₄ய ஸா புலகஸம்வ்ருதா(க்ருஷ்ணா) தஸ்து₂ஷீ சிரம் || 2|| 2. ஒரு கோபிகை, மயிர்க்கூச்சலுடன், உன் கையை எடுத்து, தனது மார்பில் வைத்துக் கொண்டு நின்றாள். तव विभोऽपरा कोमलं भुजं निजगलान्तरे पर्यवेष्टयत् । गलसमुद्गतं प्राणमारुतं प्रतिनिरुन्धतीवातिहर्षुला ॥३॥ தவ விபோ₄(அ)பரா(க்ருஷ்ணா) கோமலம் பு₄ஜம் நிஜக₃லாந்தரே(க்ருஷ்ணா) பர்யவேஷ்டயத் | க₃லஸமுத்₃க₃தம்(க்ருஷ்ணா) ப்ராணமாருதம் ப்ரதிநிருந்த₄தீவ(க்...